مفهوم حکمت و معرفت، ایات در کلام اهل البیت علیهم السلام، بقره آیه 269

يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ ( سورة البقرة الایة : 269 ) [ خدا ] به هر كس كه بخواهد حكمت میبخشد ، و به هر كس حكمت داده شود ، به يقين ، خيرى فراوان داده شده است و جز خرد مندان ، كسى پند نمیگيرد .

 

در كافى و عياشى از حضرت امام صادق ( علیه السلام ) نقل نموده كه حكمت طاعت خدا و معرفت امام است و در روايت ديگر از آن حضرت نقل شده است كه معرفت امام و اجتناب از معاصى كبيره است و نيز عياشى از آن حضرت نقل نموده است كه حكمت معرفت و فقه در دين است و كسى كه از شما فقيه باشد او حكيم است و مرگ هيچ يك از اهل ايمان محبوب‏تر نيست نزد شيطان از مرگ فقيه ، و قمى فرموده خير كثير معرفت امير المؤمنين ( علیه السلام ) و ائمه اطهار است . (  تفسير روان جاويد، محمد ثقفی تهرانی جلد ‏1 صفحه : 345 )

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

سایت شما برای نمایش بهتر نیاز به استفاده از کوکی دارد Cookie policy. I accept cookies from this site.Agree