مومن یا کافر , بهشت یا جهنم

آیا همه به بهشت می روند ؟ چرا مؤمن ؟ چرا کافر ؟ آیا طینت انسانها یکسان است ؟ آیا ذات مخلوقین مشابه است ؟ و.... ؟ لطفا احادیث را کامل مطالعه نمایید.

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ (الحجر الایة: 75 ) به يقين ، در اين [ كيفر ] براى هوشياران عبرته است .

در الميزان از اختصاص مفيد از امام باقر عليه السّلام نقل شده كه فرمود: هيچ مخلوقى نيست مگر آنكه ميان دو چشمش نوشته شده است: مؤمن يا كافر، اين از شما پوشيده است ولى از امامان آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله پوشيده نيست، آن گاه هيچ شخصى محضر آنها داخل نمى‏شود مگر اينكه او را مى‏شناسند مؤمن باشد يا كافر سپس اين آيه را تلاوت كرد: إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ، آنها (امامان عليهم السّلام) متوسمون هستند.

( تفسير أحسن الحديث،سید علی اکبر قرشی جلد ‏5، صفحه: 381 )

 

1) ﻋَﻠِﻰﱡﱡ ﺑْﻦُ ﺇِﺑْﺮَﺍﻫِﻴﻢَ ﻋَﻦْ ﺃَﺑِﻴﻪِ ﻋَﻦْ ﺣَﻤﱠﱠﺎﺩِ ﺑْﻦِ ﻋِﻴﺴَﻰ ﻋَﻦْ ﺭِﺑْﻌِﻲﱢﱢ ﺑْﻦِ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﻋَﻦْ ﺭَﺟُﻞٍ ﻋَﻦْ ﻋَﻠِﻲﱢﱢ ﺑْﻦِ ﺍﻟْﺤُﺴَﻴْﻦِ ﻉ ﻗَﺎﻝَ ﺇِﻥﱠﱠ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪَ ﻋَﺰﱠﱠ ﻭَ ﺟَﻞﱠﱠ ﺧَﻠَﻖَ ﺍﻟﻨﱠﱠﺒِﻴﱢﱢﻴﻦَ ﻣِﻦْ ﻃِﻴﻨَﺔِ ﻋِﻠﱢﱢﻴﱢﱢﻴﻦَ ﻗُﻠُﻮﺑَﻬُﻢْ ﻭَ ﺃَﺑْﺪَﺍﻧَﻬُﻢْ ﻭَ ﺧَﻠَﻖَ ﻗُﻠُﻮﺏَ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨِﻴﻦَ ﻣِﻦْ ﺗِﻠْﻚَ ﺍﻟﻄﱢﱢﻴﻨَﺔِ ﻭَ ﺟَﻌَﻞَ ﺧَﻠْﻖَ ﺃَﺑْﺪَﺍﻥِ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨِﻴﻦَ ﻣِﻦْ ﺩُﻭﻥِ ﺫَﻟِﻚَ ﻭَ ﺧَﻠَﻖَ ﺍﻟْﻜُﻔﱠﱠﺎﺭَ ﻣِﻦْ ﻃِﻴﻨَﺔِ ﺳِﺠﱢﱢﻴﻦٍ ﻗُﻠُﻮﺑَﻬُﻢْ ﻭَ ﺃَﺑْﺪَﺍﻧَﻬُﻢْ ﻓَﺨَﻠَﻂَ ﺑَﻴْﻦَ ﺍﻟﻄﱢﱢﻴﻨَﺘَﻴْﻦِ ﻓَﻤِﻦْ ﻫَﺬَﺍ ﻳَﻠِﺪُ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻦُ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮَ ﻭَ ﻳَﻠِﺪُ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮُ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻦَ ﻭَ ﻣِﻦْ ﻫَﺎﻫُﻨَﺎ ﻳُﺼِﻴﺐُ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻦُ ﺍﻟﺴﱠﱠﻴﱢﱢﺌَﺔَ ﻭَ ﻣِﻦْ ﻫَﺎﻫُﻨَﺎ ﻳُﺼِﻴﺐُ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮُ ﺍﻟْﺤَﺴَﻨَﺔَ ﻓَﻘُﻠُﻮﺏُ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨِﻴﻦَ ﺗَﺤِﻦﱡﱡ ﺇِﻟَﻰ ﻣَﺎ ﺧُﻠِﻘُﻮﺍ ﻣِﻨْﻪُ ﻭَ ﻗُﻠُﻮﺏُ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮِﻳﻦَ ﺗَﺤِﻦﱡﱡ ﺇِﻟَﻰ ﻣَﺎ ﺧُﻠِﻘُﻮﺍ ﻣِﻨْﻪُ

ﺍﺻﻮﻝ ﻛﺎﻓﻰ ﺝ: 3 ﺹ: 2 ﺭﻭﺍﻳﺔ: 1

ﻋﻠﻰ ﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻴﻦ ﻋﻠﻴﻬﻤﺎ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺧﺪﺍﻯ ﻋﺰﻭﺟﻞ ﺩﻟﻬﺎ ﻭ ﭘﻴﻜﺮﻫﺎﻯ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﻴﻨﺖ (ﮔﻞ ﻭ ﺳﺮﺷﺖ ) ﻋﻠﻴﻴﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪ، (ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﻛﺮﺩ) ﻭ ﺩﻟﻬﺎﻯ ﻣﺆ ﻣﻨﻴﻦ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻃﻴﻨﺖ ﺁﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﭘﻴﻜﺮﻫﺎﻯ ﻣﺆ ﻣﻨﻴﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ (ﺁﻓﺮﻳﺪ) ﻭ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﻴﻨﺖ ﺳﺠﻴﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪ، ﻫﻢ ﺩﻟﻬﺎ ﻭ ﻫﻢ ﭘﻴﻜﺮﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻃﻴﻨﺖ ﺭﺍ (ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺧﻠﻘﺖ ﺁﺩﻡ ) ﻣﻤﺰﻭﺝ ﺳﺎﺧﺖ، ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﺍﺯ ﻣﺆﻣﻦ ﻛﺎﻓﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻛﺎﻓﺮ ﻣﺆﻣﻦ ﺯﺍﻳﺪ (ﺯﻳﺮﺍ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺁﺩﻡ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻧﺪ) ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ ﺑﻤﺆﻣﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺑﺪﻯ ﺭﺳﺪ ﻭ ﺑﻜﺎﻓﺮ ﺛﻮﺍﺏ ﻭ ﻧﻴﻜﻰ (ﺯﻳﺮﺍ ﻃﻴﻨﺖ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻄﻴﻨﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻤﺰﻭﺝ ﺍﺳﺖ )، ﭘﺲ ﺩﻟﻬﺎﻯ ﻣﺆ ﻣﻨﺎﻥ ﺑﺪﺍﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﮔﺮﺍﻳﻨﺪ ﻭ ﺩﻟﻬﺎﻯ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ ﺑﺪﺍﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺷﺮﺡ : ﻋﻠﻴﻴﻦ ﻋﺎﻟﻴﺘﺮﻳﻦ ﻭ ﺷﺮﻳﻒ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻗﺮﺏ ﺑﭙﺮﻭﺩﮔﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺍﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﻛﻠﻤﺎﺕ ﻣﻔﺴﺮﻳﻦ ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺁﻳﻪ ﺷﺮﻳﻔﻪ " ﻛﻠﺎ ﺍﻥ ﻛﺘﺎﺏ ﺍﻟﺎﺑﺮﺍﺭ ﻟﻔﻰ ﻋﻠﻴﻴﻦ " ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ. ﻭ ﺳﺠﻴﻦ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻋﻠﻴﻴﻦ، ﭘﺴﺖ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ ﺩﻭﺭﺗﺮﻳﻦ ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺍﻣﺎ ﺭﺍﺟﻊ به بحث ﻛﻠﻰ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻃﻴﻨﺖ ﻭ ﺷﺒﻬﻪ ﺟﺒﺮ، ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺏ ﺗﻮﺿﻴﺤﻰ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﻜﻨﻴﻢ. ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻄﻮﺭ ﺍﺧﺘﺼﺎﺭ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﺍﻳﻨﺴﺘﻜﻪ: ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻳﺘﻌﺎﻟﻰ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻛﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻛﺪﺍﻣﻴﻚ ﺑﺮﺍﻩ ﻛﻔﺮ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﻣﺆﻣﻦ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻋﻠﻴﻴﻦ ﺑﺨﺸﻴﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺳﺠﻴﻦ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺑﺪﺍﻧﺸﺎﻥ ﻣﻠﺤﻖ ﺳﺎﺧﺖ، ﺗﺎﺭﻋﺎﻳﺖ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﻭ سنخیت ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺧﺪﺍﻳﺘﻌﺎﻟﻰ ﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﻭ ﺗﺎﺀﺛﻴﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻛﻔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺁﻣﻴﺨﺘﮕﻰ ﻭ ﺍﻣﺘﺰﺍﺟﻰ ﻛﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﺩﻭ ﻃﻴﻨﺖ ﻣﻘﺮﺭ ﺩﺍﺷﺖ، ﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ ﺳﺒﺒﻴﺘﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺛﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭﻟﻰ ﻇﻬﻮﺭ ﻛﻠﻤﻪ ﻣﻦ ﻫﺬﺍ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻴﻬﻨﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒﺍﻳﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﺳﺖ. ﻣﺮﺣﻮﻡ ﻣﺠﻠﺴﻰ ﮔﻮﻳﺪ: ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻛﻠﻤﻪ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﺖ ﻣﺠﺎﺯﻳﻪ ﺣﻤﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ. (( ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻞ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻃﻴﻨﺖ ﺗﻮﺟﻴﻬﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻨﻈﺮ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ، ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﺣﻤﻞ ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺗﻜﻠﻒ ﻭ تاسف ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻇﻬﻮﺭ ﻟﻔﻆ ﻣﻨﺎﻓﺎﺕ ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺩﺍﺭﺩ. " ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻳﻌﻠﻢ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺗﻠﻚ ﺍﻟﺎﺳﺮﺍﺭ " ))

2) ﻣُﺤَﻤﱠﱠﺪُ ﺑْﻦُ ﻳَﺤْﻴَﻰ ﻋَﻦْ ﻣُﺤَﻤﱠﱠﺪِ ﺑْﻦِ ﺍﻟْﺤَﺴَﻦِ ﻋَﻦِ ﺍﻟﻨﱠﱠﻀْﺮِ ﺑْﻦِ ﺷُﻌَﻴْﺐٍ ﻋَﻦْ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟْﻐَﻔﱠﱠﺎﺭِ ﺍﻟْﺠَﺎﺯِﻱﱢﱢ ﻋَﻦْ ﺃَﺑِﻰ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﻉ ﻗَﺎﻝَ ﺇِﻥﱠﱠ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪَ ﻋَﺰﱠﱠ ﻭَ ﺟَﻞﱠﱠ ﺧَﻠَﻖَ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻦَ ﻣِﻦْ ﻃِﻴﻨَﺔِ ﺍﻟْﺠَﻨﱠﱠﺔَِ ﺧَﻠَﻖَ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮَ ﻣِﻦْ ﻃِﻴﻨَﺔِ ﺍﻟﻨﱠﱠﺎﺭِ ﻭَ ﻗَﺎﻝَ ﺇِﺫَﺍ ﺃَﺭَﺍﺩَ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪُ ﻋَﺰﱠﱠ ﻭَ ﺟَﻞﱠﱠ ﺑِﻌَﺒْﺪٍ ﺧَﻴْﺮﺍً ﻃَﻴﱠﱠﺐَ ﺭُﻭﺣَﻪُ ﻭَ ﺟَﺴَﺪَﻩُ ﻓَﻠَﺎ ﻳَﺴْﻤَﻊُ ﺷَﻴْﺌﺎً ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺨَﻴْﺮِ ﺇِﻟﱠﱠﺎ ﻋَﺮَﻓَﻪُ ﻭَ ﻟَﺎ ﻳَﺴْﻤَﻊُ ﺷَﻴْﺌﺎً ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤُﻨْﻜَﺮِ ﺇِﻟﱠﱠﺎ ﺃَﻧْﻜَﺮَﻩُ ﻗَﺎﻝَ ﻭَ ﺳَﻤِﻌْﺘُﻪُ ﻳَﻘُﻮﻝُ ﺍﻟﻄﱢﱢﻴﻨَﺎﺕُ ﺛَﻠَﺎﺙٌ ﻃِﻴﻨَﺔُ ﺍﻟْﺄَﻧْﺒِﻴَﺎﺀِ ﻭَ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻦُ ﻣِﻦْ ﺗِﻠْﻚَ ﺍﻟﻄﱢﱢﻴﻨَﺔِ ﺇِﻟﱠﱠﺎ ﺃَﻥﱠﱠ ﺍﻟْﺄَﻧْﺒِﻴَﺎﺀَ ﻫُﻢْ ﻣِﻦْ ﺻَﻔْﻮَﺗِﻬَﺎ ﻫُﻢُ ﺍﻟْﺄَﺻْﻞُ ﻭَ ﻟَﻬُﻢْ ﻓَﻀْﻠُﻬُﻢْ ﻭَ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨُﻮﻥَ ﺍﻟْﻔَﺮْﻉُ ﻣِﻦْ ﻃِﻴﻦٍ ﻟَﺎﺯِﺏٍ ﻛَﺬَﻟِﻚَ ﻟَﺎ ﻳُﻔَﺮﱢﱢﻕُ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪُ ﻋَﺰﱠﱠ ﻭَ ﺟَﻞﱠﱠ ﺑَﻴْﻨَﻬُﻢْ ﻭَ ﺑَﻴْﻦَ ﺷِﻴﻌَﺘِﻬِﻢْ ﻭَ ﻗَﺎﻝَ ﻃِﻴﻨَﺔُ ﺍﻟﻨﱠﱠﺎﺻِﺐِ ﻣِﻦْ ﺣَﻤَﺈٍ ﻣَﺴْﻨُﻮﻥٍ ﻭَ ﺃَﻣﱠﱠﺎ ﺍﻟْﻤُﺴْﺘَﻀْﻌَﻔُﻮﻥَ ﻓَﻤِﻦْ ﺗُﺮَﺍﺏٍ ﻟَﺎ ﻳَﺘَﺤَﻮﱠﱠﻝُ ﻣُﺆْﻣِﻦٌ ﻋَﻦْ ﺇِﻳﻤَﺎﻧِﻪِ ﻭَ ﻟَﺎ ﻧَﺎﺻِﺐٌ ﻋَﻦْ ﻧَﺼْﺒِﻪِ ﻭَ ﻟِﻠﱠﱠﻪِ ﺍﻟْﻤَﺸِﻴﺌَﺔُ ﻓِﻴﻬِﻢْ

ﺍﺻﻮﻝ ﻛﺎﻓﻰ ﺝ: 3 ﺹ: 3 ﺭﻭﺍﻳﺔ: 2

امام صادق علیهما السلام ﻓﺮﻣﻮﺩ: همانا خدای عزوجل مؤمن را از طینت بهشتی آفرید و کافر را از طینت دوزخی، وفرمود: ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻯ ﻋﺰﻭﺟﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻨﺪﻩ ای ﺧﻴﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ، ﺭﻭﺡ ﻭ ﭘﻴﻜﺮﺵ ﺭﺍ ﭘﺎﻙ ﺳﺎﺯﺩ (ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﺍﻟﻄﺎﻓﺶ ﺭﺍ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺎﻝ ﺍﻭ ﻧﻤﺎﻳﺪ). ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺮﻭ ﻫﺮ ﺧﻴﺮﻯ ﺷﻨﻮﺩ، ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺑﺪ ﻭ ﺯﺷﺘﻰ ﺷﻨﻮﺩ، ﺁﻧﺮﺍ ﺯﺷﺖ ﺑﻴﻨﺪ.

ﻭ ﺷﻨﻴﺪﻡ ﻛﻪ می فرمود: ﻃﻴﻨﺘﻬﺎ ﺑﺮ ﺳﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻧﺪ:

(1) ﻃﻴﻨﺖ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮﺍﻥ، ﻭ ﻣﺆ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻃﻴﻨﺖ ﺍﺳﺖ، ﺟﺰ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﺧﺎﻟﺺ ﻭ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺁﻥ ﻃﻴﻨﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﺻﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﻓﻀﻴﻠﺘﺸﺎﻥ ﺑﺠﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻔﻮﻅ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻣﺆ ﻣﻨﻴﻦ ﻓﺮﻉ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﮔﻞ ﺛﺎﺑﺖ ﻭ ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ (ﮔﻮﻳﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻛﻪ ﻃﻴﻨﺖ ﻣﺆ ﻣﻦ ﺑﻄﻴﻨﺖ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮﺍﻥ ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺍﺯ ﻓﻀﺎﻟﻪ ﺁﻥ ﻃﻴﻨﺖ ﺍﺳﺖ ) ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺮﻭ ﺧﺪﺍﻯ ﻋﺰﻭﺟﻞ ﻣﻴﺎﻥ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺸﺎﻥ ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻧﻴﻨﺪﺍﺯﺩ.

(2) ﻃﻴﻨﺖ ﻧﺎﺻﺑﻰ ﻛﻪ ﺍﺯ ﮔﻞ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﺪﺑﻮ ﺍﺳﺖ. (ناصبی دشمن اهل بیت است و به ایشان دشنام می دهد. در روایت آمده است که ازدواج با ناصبی جایز نیست).

(3) ﻃﻴﻨﺖ ﻣﺴﺘﻀﻌﻔﻴﻦ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺧﺎﻙ ﺍﺳﺖ (ﻳﻌﻨﻰ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﺷﻜﺎﻝ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﮔﻞ ﻧﻴﺴﺖ ﺗﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺆ ﻣﻦ ﻭ ﻛﺎﻓﺮ ﺑﻄﺮﻓﻰ ﭼﺴﺒﻨﺪﮔﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ) ﻣﺆ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻤﺎﻧﺶ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﻧﺎﺻﺒﻰ ﺍﺯ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﻣﺮ ﻣﺴﺘﻀﻌﻔﻴﻦ ﻣﺮﺑﻮﻁ به خواست ﺧﺪﺍﺳﺖ (ﻛﻪ ﺑﺠﺎﻧﺐ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻳﺎ ﻛﻔﺮ ﮔﺮﺍﻳﻨﺪ).

3) ﻋِﺪﱠﱠﺓٌ ﻣِﻦْ ﺃَﺻْﺤَﺎﺑِﻨَﺎ ﻋَﻦْ ﺳَﻬْﻞِ ﺑْﻦِ ﺯِﻳَﺎﺩٍ ﻭَ ﻏَﻴْﺮِ ﻭَﺍﺣِﺪٍ ﻋَﻦِ ﺍﻟْﺤُﺴَﻴْﻦِ ﺑْﻦِ ﺍﻟْﺤَﺴَﻦِ ﺟَﻤِﻴﻌﺎً ﻋَﻦْ ﻣُﺤَﻤﱠﱠﺪِ ﺑْﻦِ ﺃُﻭﺭَﻣَﺔَ ﻋَﻦْ ﻣُﺤَﻤﱠﱠﺪِ ﺑْﻦِ ﻋَﻠِﻲٍّ ﻋَﻦْ ﺇِﺳْﻤَﺎﻋِﻴﻞَ ﺑْﻦِ ﻳَﺴَﺎﺭٍ ﻋَﻦْ ﻋُﺜْﻤَﺎﻥَ ﺑْﻦِ ﻳُﻮﺳُﻒَ ﻗَﺎﻝَ ﺃَﺧْﺒَﺮَﻧِﻰ ﻋَﺒْﺪُ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﺑْﻦُ ﻛَﻴْﺴَﺎﻥَ ﻋَﻦْ ﺃَﺑِﻰ ﻋَﺒْﺪِ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﻉ ﻗَﺎﻝَ ﻗُﻠْﺖُ ﻟَﻪُ ﺟُﻌِﻠْﺖُ ﻓِﺪَﺍﻙَ ﺃَﻧَﺎ ﻣَﻮْﻟَﺎﻙَ ﻋَﺒْﺪُ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪِ ﺑْﻦُ ﻛَﻴْﺴَﺎﻥَ ﻗَﺎﻝَ ﺃَﻣﱠﱠﺎ ﺍﻟﻨﱠﱠﺴَﺐُ ﻓَﺄَﻋْﺮِﻓُﻪُ ﻭَ ﺃَﻣﱠﱠﺎ ﺃَﻧْﺖَ ﻓَﻠَﺴْﺖُ ﺃَﻋْﺮِﻓُﻚَ ﻗَﺎﻝَ ﻗُﻠْﺖُ ﻟَﻪُ ﺇِﻧﱢﱢﻰ ﻭُﻟِﺪْﺕُ ﺑِﺎﻟْﺠَﺒَﻞِ ﻭَ ﻧَﺸَﺄْﺕُ ﻓِﻰ ﺃَﺭْﺽِ ﻓَﺎﺭِﺱَ ﻭَ ﺇِﻧﱠﱠﻨِﻰ ﺃُﺧَﺎﻟِﻂُ ﺍﻟﻨﱠﱠﺎﺱَ ﻓِﻰ ﺍﻟﺘﱢﱢﺠَﺎﺭَﺍﺕِ ﻭَ ﻏَﻴْﺮِ ﺫَﻟِﻚَ ﻓَﺄُﺧَﺎﻟِﻂُ ﺍﻟﺮﱠﱠﺟُﻞَ ﻓَﺄَﺭَﻯ ﻟَﻪُ ﺣُﺴْﻦَ ﺍﻟﺴﱠﱠﻤْﺖِ ﻭَُﺳْﻦَ ﺍﻟْﺨُﻠُﻖِ ﻭَ ﻛَﺜْﺮَﺓَ ﺃَﻣَﺎﻧَﺔٍ ﺛُﻢﱠﱠ ﺃُﻓَﺘﱢﱢﺸُﻪُ ﻓَﺄَﺗَﺒَﻴﱠﱠﻨُﻪُ ﻋَﻦْ ﻋَﺪَﺍﻭَﺗِﻜُﻢْ ﻭَ ﺃُﺧَﺎﻟِﻂُ ﺍﻟﺮﱠﱠﺟُﻞَ ﻓَﺄَﺭَﻯ ﻣِﻨْﻪُ ﺳُﻮﺀَ ﺍﻟْﺨُﻠُﻖِ ﻭَ ﻗِﻠﱠﱠﺔَ ﺃَﻣَﺎﻧَﺔٍ ﻭَ ﺯَﻋَﺎﺭﱠﱠﺓً ﺛُﻢﱠﱠ ﺃُﻓَﺘﱢﱢﺸُﻪُ ﻓَﺄَﺗَﺒَﻴﱠﱠﻨُﻪُ ﻋَﻦْ ﻭَﻟَﺎﻳَﺘِﻜُﻢْ ﻓَﻜَﻴْﻒَ ﻳَﻜُﻮﻥُ ﺫَﻟِﻚَ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﻟِﻰ ﺃَ ﻣَﺎ ﻋَﻠِﻤْﺖَ ﻳَﺎ ﺍﺑْﻦَ ﻛَﻴْﺴَﺎﻥَ ﺃَﻥﱠﱠ ﺍﻟﻠﱠﱠﻪَ ﻋَﺰﱠﱠ ﻭَ ﺟَﻞﱠﱠ ﺃَﺧَﺬَ ﻃِﻴﻨَﺔً ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺠَﻨﱠﱠﺔِ ﻭَ ﻃِﻴﻨَﺔً ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨﱠﱠﺎﺭِ ﻓَﺨَﻠَﻄَﻬُﻤَﺎ ﺟَﻤِﻴﻌﺎً ﺛُﻢﱠﱠ ﻧَﺰَﻉَ ﻫَﺬِﻩِ ﻣِﻦْ ﻫَﺬِﻩِ ﻭَ ﻫَﺬِﻩِ ﻣِﻦْ ﻫَﺬِﻩِ ﻓَﻤَﺎ ﺭَﺃَﻳْﺖَ ﻣِﻦْ ﺃُﻭﻟَﺌِﻚَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺄَﻣَﺎﻧَﺔِ ﻭَ ﺣُﺴْﻦِ ﺍﻟْﺨُﻠُﻖِ ﻭَ ﺣُﺴْﻦِ ﺍﻟﺴﱠﱠﻤْﺖِ ﻓَﻤِﻤﱠﱠﺎ ﻣَﺴﱠﱠﺘْﻬُﻢْ ﻣِﻦْ ﻃِﻴﻨَﺔِ ﺍﻟْﺠَﻨﱠﱠﺔِ ﻭَ ﻫُﻢْ ﻳَﻌُﻮﺩُﻭﻥَ ﺇِﻟَﻰ ﻣَﺎ ﺧُﻠِﻘُﻮﺍ ﻣِﻨْﻪُ ﻭَ ﻣَﺎ ﺭَﺃَﻳْﺖَ ﻣِﻦْ ﻫَﺆُﻟَﺎﺀِ ﻣِﻦْ ﻗِﻠﱠﱠﺔِ ﺍﻟْﺄَﻣَﺎﻧَﺔِ ﻭَ ﺳُﻮﺀِ ﺍﻟْﺨُﻠُﻖِ ﻭَ ﺍﻟﺰﱠﱠﻋَﺎﺭﱠﱠﺓِ ﻓَﻤِﻤﱠﱠﺎ ﻣَﺴﱠﱠﺘْﻬُﻢْ ﻣِﻦْ ﻃِﻴﻨَﺔِ ﺍﻟﻨﱠﱠﺎﺭِ ﻭَ ﻫُﻢْ ﻳَﻌُﻮﺩُﻭﻥَ ﺇِﻟَﻰ ﻣَﺎ ﺧُﻠِﻘُﻮﺍ ﻣِﻨْﻪُ

ﺍﺻﻮﻝ ﻛﺎﻓﻰ ﺝ: 3 ﺹ: 4 ﺭﻭﺍﻳﺔ: 5

ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻦ ﻛﻴﺴﺎﻥ ﮔﻮﻳﺪ: ﺑﺎﻣﺎﻡ ﺟﻌﻔﺮ ﺻﺎﺩﻕ (ﻉ ) ﻋﺮﺿﻜﺮﺩﻡ: ﻗﺮﺑﺎﻧﺖ ﮔﺮﺩﻡ، ﻣﻦ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻦ ﻛﻴﺴﺎﻥ ﭼﺎﻛﺮ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻢ. ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻧﮋﺍﺩﺕ ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻢ، ﺍﻣﺎ ﺗﺮﺍ ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﻢ. ﮔﻮﻳﺪ: ﻋﺮﺿﻜﺮﺩﻡ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻛﻮﻫﺴﺘﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻓﺎﺭﺱ (ﺷﻴﺮﺍﺯ) ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ، ﻭ ﺩﺭ ﺍﻣﺮ ﺗﺠﺎﺭﺕ ﻭ ﻛﺎﺭﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺁﻣﻴﺰﺵ ﺩﺍﺭﻡ، ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻯ ﻣﻌﺎﺷﺮﺕ ﻣﻴﻜﻨﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺧﻮﺷﺮﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ ﺣﺴﻦ ﺧﻠﻖ ﻭ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺩﺍﺭﻯ ﻣﻴﺒﻴﻨﻢ، ﺳﭙﺲ ﺍﺯ ﻣﺬﻫﺒﺶ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﻴﻜﻨﻢ، ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﺩﺷﻤﻦ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻌﺎﺷﺮﺕ ﻣﻴﻜﻨﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺪ ﺧﻠﻘﻰ ﻭ ﻛﻤﻰ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﻭ ﻧﺎ ﭘﺎﻛﻰ می بینم، ﺳﭙﺲ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﻴﻜﻨﻢ، ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻳﻦ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ؟ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺍﺑﻦ ﻛﻴﺴﺎﻥ! ﻣﮕﺮ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻰ ﻛﻪ ﺧﺪﺍﻯ ﻋﺰﻭﺟﻞ ﮔﻠﻰ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﮔﻠﻰ ﺍﺯ ﺩﻭﺯﺥ، ﺳﭙﺲ ﺁﻥ ﺩﻭ ﺭﺍ ﺑﻬﻢ ﺁﻣﻴﺨﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ، ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺟﺪﺍ ﺳﺎﺧﺖ (ﻳﻌﻨﻰ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﮔﻞ ﺑﻴﻜﺪﻳﮕﺮ ﺗﻤﺎﺱ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻧﺪ، ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﻣﺆ ﻣﻨﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﻞ ﺑﻬﺸﺖ ﻭ ﻛﻔﺎﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﻞ ﺩﻭﺯﺥ ﺁﻓﺮﻳﺪ) ﭘﺲ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺩﺍﺭﻯ ﻭ ﺣﺴﻦ ﺧﻠﻖ ﻭ ﺧﻮﺷﺮﻓﺘﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻣﺎ ﺑﻴﻨﻰ ﺍﺯ ﺟﻬﺖ ﺗﻤﺎﺱ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ ﺑﺎ ﻃﻴﻨﺖ ﺑﻬﺸﺘﻰ (ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺟﺪﺍ ﻛﺮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ) ﻭ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﺻﻞ ﺧﻠﻘﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﮔﺮﺩﻧﺪ (ﻭ ﻳﻜﺴﺮﻩ ﺩﻭﺯﺧﻰ ﺷﻮﻧﺪ) ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺑﻰ ﺍﻣﺎﻧﺘﻰ ﻭ ﺑﺪﺧﻠﻘﻰ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺩﺭ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻣﺎ ﻣﻴﺒﻴﻨﻰ، ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﺗﻤﺎﺱ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ ﻳﺎ ﻃﻴﻨﺖ ﺩﻭﺯﺧﻰ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ ﺑﺎﺻﻞ ﺧﻠﻘﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻧﺪ (ﻳﻜﺴﺮﻩ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺷﻮﻧﺪ).

ﺷﺮﺡ : ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺭﻭﺍﻳﺎﺗﻴﻜﻪ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺑﺎﺏ ﺑﻌﺪ ﺫﻛﺮ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻨﺴﺘﻜﻪ: ﻋﻠﺖ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻛﻔﺮ ﻭ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ ﺷﻘﺎﻭﺕ، ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺳﺮﺷﺖ ﻭ ﻃﻴﻨﺖ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺎﺭﺝ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺤﻜﻢ ﺟﺒﺮ ﺧﺪﺍﻯ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﺧﻠﻘﺖ، ﺩﺳﺘﻪ ﺋﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﻭﺯﺧﻰ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻬﻰ ﻭ ﻛﻴﻔﺮ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ ﺣﻜﻤﺖ ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺩﺭ ﺣﻞ ﻭ ﺗﻮﺟﻴﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺒﺎﺭ، ﻃﺮﻕ ﻭ ﻣﺴﺎﻟﻚ ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﻣﺠﻠﺴﻰ ﭘﻨﺞ ﻃﺮﻳﻘﻪ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﻜﻨﺪ:

(1) ﻣﺴﻠﻚ ﺍﺧﺒﺎﺭﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ: ﻣﺎ ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﺟﻤﺎﻟﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﻴﻜﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻌﻨﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﻴﻢ ﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺑﭽﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺻﺎﺩﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﭘﺲ ﻋﻠﻢ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺩ ﺍﺋﻤﻪ ﻋﻠﻴﻬﻢ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ. ) 

(2) ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺣﻤﻞ ﺑﺮ ﺗﻘﻴﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎ ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﻋﺎﻣﻪ ﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﺍﺷﺎﻋﺮﻩ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ.

(3) ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﻣﺬﻛﻮﺭ ﻛﻨﺎﻳﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺴﺘﻜﻪ: ﺧﺪﺍﻳﺘﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﻯ ﺧﻠﻘﺖ، ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻛﺪﺍﻣﻴﻚ ﺍﺯ ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺶ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻣﺪﻥ ﺩﺭ ﺩﺍﺭ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺭﻭﺩ. ﻭ ﻛﺪﺍﻣﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻃﺮﻳﻖ ﻛﻔﺮ ﻭ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﭘﻴﻤﺎﻳﺪ، ﻭ ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻳﺘﻌﺎﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﮔﻮﻳﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

(4) ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻛﻨﺎﻳﻪ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ ﺍﺳﺖ، ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﻜﺎﺭﭘﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﺑﻮﺟﻬﻞ ﻣﻠﻌﻮﻥ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻭ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ، ﺍﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﭘﺴﺖ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﻌﻘﻞ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻜﻠﻒ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺧﺪﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮ ﺍﻛﺮﻡ ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﺷﺪﻳﺪ ﻭ ﺩﻗﻴﻘﻰ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻴﭽﻴﻚ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ ﺁﻥ ﺳﺨﺖ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ ﻣﻮ ﺷﻜﺎﻓﻰ ﺭﺍ ﻧﻜﺮﺩ، ﻭ ﺍﺑﻮﺟﻬﻞ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﻣﻜﻠﻒ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﺮ ﺷﺮ ﻓﺴﺎﺩ ﻧﻨﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

(5) ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﺫﺭ ﺁﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﻣﻜﻠﻒ ﺳﺎﺧﺖ، ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺫﻛﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺩﺳﺘﻪ ای ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﻭﺭﺯﻳﺪﻩ ﻭ ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻧﻰ ﻛﺮﺩﻧﺪ، ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺸﺎﻥ ﻃﻴﻨﺖ ﻭ ﺳﺮﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻭ ﺍﺯ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﻋﺼﻴﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺍﻭﻝ، ﭘﺲ ﺟﺒﺮ ﻭ ﺳﺘﻤﻰ ﻟﺎﺯﻡ ﻧﻴﺎﻳﺪ

 

(نظر مرحوم مجلسی بعید است و می توان روایات را این چنین بیان نمود که روایات در کنار تبیین جایگاه مومنان و کافران و در راستای دلگرمی به مومنان و شیعیان و اتحاد آنان می باشد. عمل و کردار شیعیان بایستی مطابق با رفتار و خواسته ی ائمه علیهم السلام و قرآن کریم باشد و چه بسا قوانین موجود در تشیع بسیار پسندیده و کامل است و اگر بنده ی مومنی و شیعیان کار زشتی مرتکب شوند دلیل بر ضعف مذهب شیعه نیست  همانند وانین راهنمایی و رانندگی که راننده متخلف کار خطایی نموده و جریمه خواهد شد اما این مسئله ایرادی به قوانین وضع شده وارد نخواهد کرد و فرد متخلف نیز اصلاح خواهد شد . خداوند رحمان و رحیم است و ستار العیوب. در روایات بیان شده منظور همین است که شیعه و به عبارت حدیت فوق طینت علیین به اصل خود بازخواهند گشت و بهشتی خواهند شد .  ان شاء الله . لذا سعی کنید که هیزم به آتش دشمن نیفزایید و برادران خود را تضعیف نکنید)

 

ﻣﻮﻟﺎ ﺟﻠﺎ ﺍﻟﺪﻳﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻠﺨﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﭼﻮﻥ ﻣﻘﺮﻭﻥ ﺑﺎﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺎ ﺣﺬﻑ ﻭ ﺍﻳﺼﺎﻝ ﺫﻛﺮ ﻣﻴﻜﻨﻴﻢ:

ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﻫﺴﺖ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ                                  ﺣﺲ ﺭﺍ ﻣﻨﻜﺮ ﻧﺘﻮﺍﻧﻰ ﺷﺪ ﻋﻴﺎﻥ

ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﻴﻦ ﺟﺒﺮﻯ ﻣﺸﻮ                                    ﺭﻩ ﺭﻫﺎ ﻛﺮﺩﻯ ﺑﺮﻩ ﺁﻛﺞ ﻣﺮﻭ

ﮔﻔﺖ ﻳﺰﺩﺍﻥ ﻣﺎ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺎﻋﻤﻰ ﺣﺮﺝ                            ﻛﻰ ﻧﻬﺪ ﺑﺮ ﻣﺎ ﺣﺮﺝ ﺭﺏ ﺍﻟﻔﺮﺝ

ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﻓﺮﺩﺍ ﺍﻳﻦ ﻛﻨﻢ ﻳﺎ ﺁﻥ ﻛﻨﻢ                              ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﺍﻯ ﺻﻨﻢ

وﺁﻥ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺧﻮﺭﺩﻯ ﺍﺯ ﺑﺪﻯ                        ﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﻳﺶ ﮔﺸﺘﻰ ﻣﻬﺘﺪﻯ

ﺟﻤﻠﻪ ﻗﺮﺁﻥ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻭﻋﻴﺪ                    ﺍﻣﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﺳﻨﮓ ﻣﺮﻣﺮ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺩﻳﺪ

ﻫﻴﭻ ﺩﺍﻧﺎ ﻫﻴﭻ ﻋﺎﻗﻞ ﺍﻳﻦ ﻛﻨﺪ                              ﺑﺎ ﻛﻠﻮﺥ ﻭ ﺳﻨﮓ ﺧﺸﻢ ﻭ ﻛﻴﻦ ﻛﻨﺪ

ﮔﺮ ﺷﺘﺮﺑﺎﻥ ﺍﺷﺘﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻴﺰﻧﺪ                               ﺁﻥ ﺷﺘﺮ ﻗﺼﺪ ﺯﻧﻨﺪﻩ ﻣﻴﻜﻨﺪ

ﺧﺸﻢ ﺍﺷﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺎ ﺁﻥ ﭼﻮﺏ ﺍﻭ                        ﭘﺲ ﺯ ﻣﺨﺘﺎﺭﻯ ﺷﺘﺮ ﺑﺮ ﺩﺳﺖ ﺑﻮﺩ

ﻋﻘﻞ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭼﻮ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ                          ﺍﻳﻦ ﻣﮕﻮ ﺍﻱ ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺮﻡ ﺩﺍﺭ

ﭼﻮﻧﻜﻪ ﮔﻔﺘﻰ ﻛﻔﺮ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻩ ﻭﻯ ﺍﺳﺖ                  ﺧﻮﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻫﻢ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﻛﻪ ﻫﺴﺖ

ﺯﺍﻧﻜﻪ ﺑﻴﺨﻮﺍﻩ ﺗﻮ ﺧﻮﺩ ﻛﻔﺮ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ                      ﻛﻔﺮ ﺑﻰ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﺗﻨﺎﻗﺾ گفتنیست

ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺕ ﻫﺴﺖ ﻛﺮﺩ                           اختیارش چون سواری زیر گرد

جهد کن کز جام یا بی نوی                         ﺑﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﻰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﻧﮕﻪ ﺷﻮﻯ

اﻧﺼﺎﻓﺎ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺭﻑ ﺑﺎ ﻫﻮﺵ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺒﺤﺚ ﻏﺎﻣﻀﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺘﺠﺎﻭﺯ ﺍﺯ ﺩﻭﻳﺴﺖ ﺑﻴﺖ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ ﻣﺤﻜﻢ ﻭ ﺍﻣﺜﻠﻪ ﺋﻰ ﺭﻭﺷﻦ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻈﻢ ﻣﻴﺴﻮﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻃﺎﻟﺒﻴﻦ ﺑﺪﻓﺘﺮ ﭘﻨﺠﻢ ﻣﺜﻨﻮﻯ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻛﻨﻨﺪ. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻣﺴﺘﺸﻜﻞ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ: ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺍﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻛﺎﺕ ﻭ ﻗﺎﺑﻠﻴﺘﻬﺎﻯ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺁﻓﺮﻳﺪ، ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﭼﻬﺎﺭﻡ، ﺍﺯ ﻗﻮﻝ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﻣﺠﻠﺴﻰ ﻧﻘﻞ ﺷﺪ، ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ: ﺍﻭﻟﺎ ﺍﻳﻦ ﺳﺆ ﺍﻝ ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻨﺴﺘﻜﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ: ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﻞ ﺁﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﺎﺭ، ﻳﻜﻰ ﺭﺍ ﺯﻥ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﺮﺩ، ﻳﻜﻰ ﺭﺍ ﺍﺳﺐ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺳﮓ، ﻳﻜﻰ ﺭﺍ ﺯﺷﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺯﻳﺒﺎ. ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻠﻘﺖ ﺑﺮ ﺧﺪﺍﻯ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺗﻨﮓ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺩﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﻭ ﻋﻴﻦ ﻫﻢ ﺁﻓﺮﻳﻨﺪ، ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ، ﺩﻭ ﺗﻦ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺁﻫﻨﮓ ﺻﺪﺍ ﻭ ﺧﻄﻮﻁ ﺳﺮ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻣﺴﺎﻭﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺸﻮﺩ، ﺛﺎﻧﻴﺎ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺟﺒﺮ ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻳﺪ ﻛﻪ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﻭ ﺑﺎﺯﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺍﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻣﺴﺎﻭﻯ ﻭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻴﻜﻪ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺏ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺟﻬﻞ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺻﻮﻝ ﻛﺎﻓﻰ ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪ ﻛﻪ: (ﺧﺪﺍ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ ﻋﻘﻠﺶ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ ﺑﺎﺯﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﻴﻜﻨﺪ) ﻭ ﻟﺎ ﻳﻜﻠﻒ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻔﺴﺎ ﺍﻟﺎ ﻭﺳﻌﻬﺎ، ﺛﺎﻧﻴﺎ ﺍﺯ ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﻏﺎﻓﻞ ﻭ ﻫﺮ ﻣﻌﺬﻭﺭﻯ ﻛﻴﻔﺮ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻋﻘﻞ ﺳﻠﻴﻢ ﺣﻜﻢ ﻣﻴﻜﻨﺪ، ﻋﻘﺎﺏ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻗﺒﻴﺢ ﺷﻤﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﺎﻛﻨﺎ ﻣﻌﺬﺑﻴﻦ ﺣﺘﻰ ﻧﺒﻌﺚ ﺭﺳﻮﻟﺎ ﻭ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﻓﻰ ﺳﻌﺔ ﻣﺎﻟﺎ ﻳﻌﻠﻤﻮﻥ ﻭ ﻟﻮ ﺍﻥ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﺍﺫﺍ ﺟﻬﻠﻮﺍ ﻭ ﻗﻔﻮﺍ ﻭ ﻟﻢ ﻳﺠﺤﺪﻭﺍ، ﻟﻢ ﻳﻜﻔﺮﻭﺍ. ﻭ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻇﻬﻮﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ: ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺳﻨﺪ ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺗﻘﻴﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺗﻮﺟﻴﻬﺶ ﻫﻤﺎﻧﺴﺘﻜﻪ ﺩﺭ ﺫﻳﻞ ﺣﺪﻳﺚ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﺏ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﺮﺩﻳﻢ.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

سایت شما برای نمایش بهتر نیاز به استفاده از کوکی دارد Cookie policy. I accept cookies from this site.Agree