کلام اهل البیت و دشمنان آل محمد ص از آیات قرآن

1 - وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَكْبِرُونَ ( المنافقون الایة : 5 ) و چون بديشان گفته شود : « بياييد تا پيامبر خدا براى شما آمرزش بخواهد » ، سرهاى خود را بر میگردانند ، و آنان را میبينى كه تكبّركنان روى برمی تابند .

 

محمد بن الفضيل ازحضرت امام موسى عليه السّلام روایت کرده که آن حضرت فرمودند : كه مراد از قول خداى تعالى كه فرمود «وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ» اينست كه چون گفته شود مر ايشان را كه برگرديد بسوى قبول ولايت و امامت امير المؤمنين عليه السّلام تا پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و اله وسلم براى شما طلب آمرزش كند پيچانيدند ايشان سرهاى خود را و مى ‏بينى كه ايشان منع ميكنند مردم را از قبول ولايت امير المؤمنين عليه السّلام بر حالى كه ايشان به غايت تكبر كننده‏اند بر امير المؤمنين عليه السّلام و بعد از اين امام فرمودند ؛ كه مراد از فاسقين آنانند كه ظلم بر وصى پيغمبر صلّى اللَّه عليه و اله وسلم كنند و خلافت را كه حق طلق اوست غصب نمايند هُمُ الَّذِينَ اين منافقين آنانند كه يَقُولُونَ ميگويند لا تُنْفِقُوا عَلى‏ مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ نفقه مدهيد بر كسانى كه نزد رسول خداى تعالى باشند از فقراء مهاجرين حَتَّى يَنْفَضُّوا تا آنكه متفرق شوند از پيش پيغمبر به جهت گرسنگى و برهنگى وَ لِلَّهِ خَزائِنُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و حال آنكه نزد خداى تعالى است خزينه‏هاى آسمانها و زمين و بر طبق مصلحت ابواب روزى را براى بندگان خود مي گشايد اگر چه اهل نفاق منع انفاق كنند وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَفْقَهُونَ و لكن منافقين به جهت فرط عناد نمي فهمند كه رازق حقيقى اواست و بس حق تعالى و تقدس يَقُولُونَ ميگويند منافقان لَئِنْ رَجَعْنا إِلَى الْمَدِينَةِ اگر باز كرديم ما ازين غزوه بنى المصطلق بسوى مدينه لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ هر آينه بيرون كند عزيزتر از اهل مدينه خوارتر را اراده كرده‏اند منافقان از اعزّ نفوس خسيسه خبيثه خود را و از اذل نفس شريف مقدس حضرت رسالت پناه را صلى اللَّه عليه و آله وسلم به اين معنى كه چون ما به مدينه رجوع كنيم هر آينه بيرون ميكنيم از مدينه محمد صلّى اللَّه عليه و اله وسلم را پس حق تعالى رد قول ايشان نموده فرمود وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ و مر خداى تعالى راست عزت و مر رسول او را و مر مؤمنين باخلاص را، و چون عزت رسول و مؤمنين از جهت عزت خداى تعالى است ازين است كه در آيه ديگر فرموده: فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَعْلَمُونَ( فاطر، الایة : 10 ) وليكن منافقان بواسطه فرط جهالت و ضلالت نمي دانند اين معنى را . ( تفسير شريف لاهيجي، محمد بن علی شریف لاهیجی جلد 4، صفحه : 483 )

2 - فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ ( الدخان الایة : 29 ) و آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند .

زرارة بن اعين از ابو عبد اللَّه عليه السّلام روايت كرده كه بكت السماء على يحيى بن زكريا و على الحسين بن على اربعين صباحا و لم تبك الا عليهما آسمان بگريست بر قتل يحيى بن زكريا و بر حسين بن على عليهما السّلام چهل صباح ، گريه نكرد بر هيچكس مگر بر اين دو شخص گفتم يابن رسول اللَّه بكاء او بچه طريق است فرمود كه كانت تطلع حمراء و تغيب حمراء در وقتى كه طلوع ميكرد و غروب مينمود سرخ بود ، و در مصابيح القلوب مذكور است كه كعب الاحبار روزى اهل مدينه را از ملاحم و فتن روزگار كه در كتابها خوانده بود خبر داد و گفت عظيم ترين وقايع كشتن امام حسين عليه السّلام است و چنين خوانده‌ام كه آن روز كه وى را بكشند هفت آسمان خون بگريند گفتند ما هرگز نشنيده‌ايم كه آسمان بر كسى خون گريسته باشد گفت ( ويلكم ان قتل الحسين شيء عظيم ) واى بر شما كشتن حسين كارى بزرگ است وى فرزند خاتم پيغمبران است و پسر وصى رسول آخر الزمان پنجم آل عبا و نور ديدهء فاطمهء زهراء بدان خدايى كه جان كعب بدست او است كه خوانده‌ام آن روز كه وى را بكشند گروهى از فرشتگان بر سر قبر وى بايستند و ميگريند تا قيامت كه هرگز از گريه باز نايستند و هر شب آدينه هفتاد هزار فرشته فرود آيند و بر سر قبر وى زارى كنند و چون بامداد شود بصوامع طاعات خود باز روند . ( تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ؛الملا فتح الله الكاشاني - جلد 8 – صفحه: 281 ).

3 - وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ أُولَئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ (الحجرات ؛ الایة :7 ) و بدانيد كه پيامبر خدا در ميان شما است . اگر در بسيارى از كارها از [ رأى و ميل ] شما پيروى كند ، قطعاً دچار زحمت میشويد ، ليكن خدا ايمان را براى شما دوست داشتنى گردانيد و آن را در دلهاى شما بياراست و كفر و پليدكارى و سركشى را در نظرتان ناخوشايند ساخت . آنان [ كه چنين اند ] ره‌ يافتگانند .

در كافى و قمّى ره از امام صادق عليه السّلام حبّب اليكم الايمان با امير المؤمنين عليه السّلام و كرّه اليكم الكفر و الفسوق و العصيان با اوّلى و دوّمى و سوّمى ( یعنی ابابکر و عمر و عثمان لعنة الله علیهم اجمعین ) تطبيق شده و نيز در كافى از آن حضرت نقل شده كه پرسيدند حبّ و بغض از ايمان است فرمودند : آيا ايمان چيزى هست جز حب و بغض و اين آيه را تلاوت فرمود. ( تفسير روان جاويد، محمد ثقفی تهرانی جلد ‏5، صفحه : 40 )

4 - وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآَتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا ( الأحزاب الایة: 33 ) و در خانه‌هايتان قرار گيريد و مانند روزگار جاهليّتِ قديم زينتهاى خود را آشكار مكنيد و نماز برپا داريد و زكات بدهيد و خدا و فرستاده‌اش را فرمان بريد . خدا فقط میخواهد آلودگى را از شما خاندان [ پيامبر ] بزدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند .

حريز از حضرت امام صادق عليه السّلام روايت كرده گفت معناى مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ را سؤال كردم فرمود مراد از فاحشة مبينه مخالفت علنى و آشكار بر عليه امام وقت و خروج با شمشير است همانطور كه عايشه بر امير المؤمنين عليه السّلام خروج نموده و لشگرى فراهم و جنگ جمل را ايجاد كرد. ابن بابويه ذيل آيه «وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى‏» از حضرت امام صادق عليه السّلام روايت كرده فرمود معناى آيه آن است؛ كه طولى نخواهد كشيد كه جاهليت ديگرى پيش مي آيد. و ابن مسعود از پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه فرمود: يوشع بن نون وصى حضرت موسى عليه السّلام مدت سى سال بعد از موسى زندگى كرد و صفورا دختر شعيب عيال موسى بر عليه يوشع قيام نموده و با جمعى به جنگ او رفت و مدعى بود كه من سزاوارتر از تو هستم در امر شوهرم موسى ؛يوشع با آنها جهاد كرد و صفورا را به نيكوترين وجهى باسارت درآورد و فرمودند :عايشه ( لعنة الله علیها )دختر ابو بكر( لعنة الله علیه ) نيز با گروهى از امت قيام و به جنگ با على امير المؤمنين ( علیه السلام )خواهد رفت و باسارت على علیه السلام در مي آيد و چه نيكو اسيرى و اين آيه در باره عايشه ( لعنة الله علیها ) نازل شده كه در خانه بنشيند و با مسلمانان و على علیه السلام جنگ نكند. در بصائر الدرجات ذيل آيه «إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ» از حضرت امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود مراد از رجس در اين آيه شك است و ما هرگز در دين خود شك نميكنيم. و اين حديث را ابن بابويه نيز از حضرت امام صادق عليه السّلام نقل نموده است. و اخبار بسيارى از طرق عامه و خاصه در دست ميباشد كه همه آنها مؤيد بر اين است كه آيه تطهير در شأن خمسه طيبه نازل شده يعنى در شأن رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله وسلم و على ابن أبي طالب و فاطمه زهرا و حسن و حسين عليهم السلام نازل شده روزى پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله وسلم در خانه ام سلمه تشريف داشتند و على و زهرا و حسنين علیهم السلام را بخواند و تمام آنها و حضرتش در زير عباى يمانى (كسا) جمع شده در مقام مناجات با پروردگار بر آمده و فرمود خداوندا اينها اهلبيت من هستند كه در باره آنها بمن وعده فرموده‏اى خداوندا پليدى و رجس را از ايشان دور فرما و آنها را پاك و پاكيزه گردان ام سلمه كه دعاى پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم را شنيد عرض كرد يا رسول اللّه آيا من هم جزء اهل بيت محسوب ميشوم فرمودند خير تو از اهلبيت نيستى ولى بتو مژده ميدهم كه اهل بهشتى. ابى جارود روايت كرده كه زيد فرزند امام زين العابدين عليه السّلام گفت پدرم بمن فرمود بعضى از مردم جاهل و نادان چنين تصور كرده‏اند كه مراد از اهل البيت زنهاى پيغمبر ( صلی الله علیه واله وسلم) ميباشند بخدا قسم هر كس چنين خيال كند گناهكار است و دروغ گفته زيرا اگر مقصود زنهاى آن حضرت بودند بجاى كلمه عنكم بايد عنكن و بجاى يطهركم يطهركن استعمال ميشد چنانچه در آيات سابقه همينطور بوده و در آيه «وَ اذْكُرْنَ ما يُتْلى‏ فِي بُيُوتِكُنَّ» ضمير تأنيث آورده بنابر اين آيه تطهير ويژه خمسه طيبه نازل شده و زنهاى پيغمبر مشمول مفاد آن نمي باشند. ( تفسير جامع، سید محمد ابراهیم بروجردی جلد ‏5، صفحه : 351 )

5 - وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ ( لقمان ؛ الایة : 19 ) و در راه ‌رفتنِ خود ميانه ‌رو باش ، و صدايت را آهسته ساز ، كه بدترين آوازها بانگ خران است .

الشيخ البرسي ، قال في تفسير قوله تعالى : * ( إِنَّ أَنْكَرَ الأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ ) * ، قال : سأل رجل أمير المؤمنين ( عليه السلام ) : ما معنى هذه الحمير ؟ فقال أمير المؤمنين ( عليه السلام ) : « الله أكرم من أن يخلق شيئا ثم ينكره ، إنما هو زريق وصاحبه ، في تابوت من نار ، في صورة حمارين ، إذا شهقا في النار انزعج أهل النار من شدة صراخهما » . شيخ برسى در تفسير خود در بيان آيه «إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ» بسند خود آورده شخصی ازامیر مؤمنان حضرت علی علیه السلام سؤال کرد معنی این ایه چیست ؟ ( إِنَّ أَنْكَرَ الأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ ؛ كه بدترين آوازها بانگ خران است) حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : خداوند گرامى‏تر و بالاتر از آن است كه مخلوقى را بيافريند و آن را تحقير و يا انكار نمايد و مراد از حمير در اين آيه الاغ نيست بلكه مراد از آن زريق و صاحب او است ( یعنی ابابکر وعمر لعنة الله علیهما ) كه در تابوتى از آتش و بصورت دو الاغ بوده و چون صيحه زنند اهل آتش و جهنم از صداى آنها در عذاب بوده و منزجر ميشوند. ( البرهان في تفسير القرآن - السيد هاشم البحراني - جلد 4 ؛ صفحه : 375 )

6 - مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ وَمَا جَعَلَ أَزْوَاجَكُمُ اللَّائِي تُظَاهِرُونَ مِنْهُنَّ أُمَّهَاتِكُمْ وَمَا جَعَلَ أَدْعِيَاءَكُمْ أَبْنَاءَكُمْ ذَلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِأَفْوَاهِكُمْ وَاللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ (الأحزاب الایة: 4) خداوند براى هيچ مردى در درونش دو دل ننهاده است ، و آن همسرانتان را كه مورد « ظِهار » قرار می دهيد مادران شما نگردانيده ، و پسرخواندگانتان را پسران [ واقعى ] شما قرار نداده است . اين ، گفتار شما به زبان شماست ، و [ لى ] خدا حقيقت را میگويد ، و او [ ست كه ] به راه راست هدايت میكند .

درتفسير برهان؛ از حضرت امام باقر عليه السّلام مروى است در اين آيه شريفه فرمود: حضرت على بن ابى طالب عليه السّلام: جمع نشود دوستى ما و دوستى دشمن ما در جوف انسانى، بدرستى كه خداوند قرار نداده براى شخص دو قلب، پس دوست دارد به يكى و دشمن دارد به ديگرى. و اما محب ما خالص گرداند دوستى را براى ما چنانچه خالص شود طلا به آتش كه كدورتى در آن نيست. پس هر كه اراده كند بداند دوستى ما را امتحان كند قلب خود را، پس اگر مشاركت دارد در دوستى ما دوستى دشمن ما را، پس نيست از ما و نيستيم ما از او، و خداوند دشمن ايشان است و همچنين جبرئيل و ميكائيل و خدا دشمن است كفار را . (تفسير اثنا عشري، حسین حسینی شاه عبد العظیمی جلد ‏10، صفحه: 403 )

دل درپی این و آن ؛ نه نیکوست تو را *** یک دل داری ؛ بس است یک دوست تو را

وقال الصادق عليه السّلام : " من شكّ في كفر أعدائنا والظالمين لنا فهو كافر " . حضرت امام صادق علیه السلام میفرمایند: کسی که در کفر دشمنان ما و ( کفر ) کسانی که به ما ظلم کردند ؛ شک کند پس او کافر است.

( الأنوار الساطعة في شرح زيارة الجامعة – مرحوم ایة الله شيخ جواد حنائی الكربلائي ؛ جلد 4 – صفحه: 367 )

7 - مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتًا وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ ( العنكبوت ؛ الایة : 41) داستان كسانى كه غير از خدا دوستانى اختيار كرده‌اند ، همچون داستان عنكبوت است كه [ با آب دهان خود ] خانه‌اى براى خويش ساخته ، و در حقيقت - اگر میدانستند ؛ سست ترين خانه‌ها همان خانهء عنكبوت است .

عن سالم بن مكرم، عن أبيه، قال: سمعت أبا جعفر (عليهما السلام) يقول في قوله تعالى: كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً وَ إِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ، قال: «هي الحميراء». راوی از حضرت امام باقر عليه السّلام روايت كرده فرمود مراد از عنكبوت در اين آيه حميرا ( عایشه لعنة الله علیها ) و مقصود از خانه آن مكر و حيله او است. ( بحار الأنوار - العلامة المجلسي رحمة الله علیه ؛جلد 31 – صفحه: 639 )

8 - وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إسْرائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا ( الاسراء الایة"4 ) و در كتاب آسمانى [ شان ] به فرزندان اسرائيل خبر داديم كه : « قطعاً دو بار در زمين فساد خواهيد كرد ، و قطعاً به سركشى بسيار بزرگى برخواهيد خاست . در كافى از حضرت امام صادق عليه السلام ذيل آيه وَ قَضَيْنا إِلى‏ بَنِي إِسْرائِيلَ فِي الْكِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ روايت كرده فرمود مراد از دو مرتبه فساد كردن يكى بقتل رسانيدن امير المؤمنين عليه السلام است و ديگرى طعنه و نيزه زدن بامام حسن عليه السلام ميباشد و منظور از وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيراً خبر حادثه شهادت امام حسين عليه السلام است. و عياشى بسند خود از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده فرمود اول كسى كه زمان رجعت بدنيا برميگردد حضرت امام حسين عليه السلام است كه مدت چهل هزار سال در دنيا سلطنت خواهد كرد بطورى كه از زيادى عمر ابروهاى مباركش بچشمهاى حضرتش ميرسد . (تفسير جامع، سید محمد ابراهیم بروجردی جلد ‏4، صفحه: 104 )

9 - وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلَا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا ( الاسراء الایة: 33 ) و نفسى را كه خداوند حرام كرده است جز به حق مكشيد ، و هر كس مظلوم كشته شود ، به سرپرست وى قدرتى داده‌ايم ، پس [ او ] نبايد در قتل زياده‌روى كند ، زيرا او [ از طرف شرع ] يارى شده است .

حضرت امام صادق علیه السلام میفرمایند : ( ولی دم ) قائم ال محمد صلی الله علیه واله وسلم است که انتقام خون امام حسین علیه السلام را خواهد گرفت و اگر تمام اهل زمین را بکشد اسراف در قتل نکرده است ؛ و این که خداوند متعال میفرماید : در کشتن زیاده روی نکنید ؛ یعنی بگونه ای نباشید که چیزی را ایجاد کنید و در آن اسراف کنید ؛ وآنکاه فرمود : قسم بخدا حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف فرزندان قاتلین حضرت امام حسین علیه السلام را میکشد ؛ زیرا به عمل پدرانشان راضی هستند. ( البرهان في تفسير القرآن، سید هاشم بحرانی جلد‏3، صفحه: 528 )

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

سایت شما برای نمایش بهتر نیاز به استفاده از کوکی دارد Cookie policy. I accept cookies from this site.Agree